İyiyiz Şükür ülkesi

Araştırma olmamış!Türkiyede böyle bir araştırma yapılamaz!Yapılsa bile gerçek verilere ulaşmak, böyle bir yöntemle mümkün değildir. Zira, Türkiyenin toplumsal psikolojisine ilişkin el yordamıyla da olsa biraz bilgi, görgü sahibi olanlar bilirler ki burada söze "Şükür" diye başlanır. Burada yaşayan insan, henüz ölmediği için mutludur. Kanserin son safhasındaki adama sorun, hasta yatağında, "İyi bakıyorlar bana şükür" diyecektir. Çöp toplayan çocuk, "Şükür, aç kalmıyoruz abi" diye cevap verecektir. Kocasından dayak yiyen kadın, "Başımızı sokacak bir evimiz var çok şükür" diyebilir... Bu memlekette yaşayan insanların kafasında bir mekanizma mevcuttur. Birine "Mutlu musun?" diye sorulduğunda "elinde avucunda kalanı" aklına getirecektir. Yalan söylemezler; sadece kafaları öyle çalışır. Öyle sanıyorum ki bugün Türkiyenin niye mutlu olduğu üzerine yazılar okuyacaksınız. Yazılır diye tahmin ediyorum Devlet İstatistik Enstitüsünün yaptığı araştırmanın sonuçları. Araştırmaya göre, memleketin yaklaşık yüzde on üçü mutsuz sadece. Gerisi güllük gülistanlık, gerisi halinden memnun. Araştırmanın daha birçok "çarpıcı" sonucu var. Bu verileri okumak birçok köşe yazarı için eğlenceli olacaktır. Bana göre değil. Ben yekten şöyle demeyi tercih ediyorum: Böyledir, çünkü şükretmemek ayıptır. Bu memlekette ortalamanın ödünü patlatan şey, "sosyal kabuldür". Bu yüzden bir soruya cevap verirken ortalama bir insanın ilk düşündüğü şey, soruya vereceği özgün cevap değil, diğerlerinin ne söylemiş olabileceğidir. Farklı bir şey söyleme korkusu herkese "İyiyiz vallahi. Siz nasılsınız?" dedirtebilir.Yine söyleyeyim. Türkiye büyük bir oturma odasıdır. Oturma odalarında ise sizin de pek iyi bildiğiniz üzere kimse şöyle cümleler kurmaz:"Berbat bir hayatım var. Kredi kartı borçlarıyla yaşıyorum. Kendime ait bir evim, sosyal güvencem, severek yaptığım bir işim yok. Eşimle, ayrılmaktan korktuğum için devam ediyorum. Ailemle her görüştüğümde yalandan konuşuyoruz. Çünkü ne beni ne de benim hayatımı gerçekten biliyorlar..." Türkiye, nerede, nasıl davranması gerektiğini iyi bilen, başka türlü davranmaktan da ödü kopan bir memlekettir. Bu yüzden de "Nasılsın?" dendiğinde, ta konuşmayı ilk öğrendiği günden beri belletildiği üzere "İyiyim" diyecektir. Çünkü bilir ki herkes öyle diyecektir. Araştırmada "mutsuz" olduğunu söyleyenler, kalıbımı basarım, okumuş yazmış, oturma odasının dışında da bir dünya olduğundan haberdar olanlardır! Yoksa onlar diğerlerine göre daha mutsuz değildir.Araştırmanın en önemli eksiği ise, kendini mutlu hisseden "çoğunluğa" niye mutlu olduğunun sorulmaması.Niye mutlusun kardeşim sen? Gerçek cevap gelecektir:"Yav bakma kardeşim sen iyiyim dediğime. İyi dediysek iç güveysinden hallice!" ecetem@hotmail.com Diğerleri ne dedi?