Babama söyle, beni okutsun anne!

O günlerde bu seferberliği anlatmak üzere davet edildiğim TV programlarında bana en sık sorulan sorulardan biri "Bu kampanya ne kadar sürecek" idi. Ben de her seferinde "Bu bir kampanya değil, seferberlik. Süresi yok, ucu açık. Okul çağındaki bütün kızlarımıza okuma imkânı sağlanıncaya kadar sürecek" diye yanıt veriyordum. Geçen yılın ilk aylarında İcra Kurulu Başkanımız Hanzade Doğan'ın odasında yaptığımız bir dizi toplantı sonunda ve Hanzade Hanım'ın inisiyatifiyle Baba Beni Okula Gönder eğitim seferberliğini başlattık. Alman Metro Group Türkiye Temsilcisi Nurdan Tümbek Tekeoğlu'nun da bu seferberliğe gönül koyarak, 1000 kız çocuğunun grup şirketleri tarafından 3 yıllık eğitimini üstlendiği önceki günkü imza töreninde, birden tünelin ucundaki ışığı görür gibi oldum.Metro Group olarak geçen yıl 100 kızımızın eğitimini üstlenen, diğer grup şirketlerini de ikna ederek bu yıl sayıyı 1000'e çıkaran Tekeoğlu, bu sayıyla da yetinmek niyetinde değil: "500 büyük firmamızın her biri 1000 çocuk okutsa, Türkiye'de kızların okutulamaması diye bir sorun ortadan kalkar" diyor.Hanzade Doğan'ın imza törenindeki kısa konuşmasıyla tünelin ucundaki ışık netleşti: "Bir kız çocuğu, yılda 340 YTL'ye okullu oluyor. Okula gidemeyen bütün kız çocukları için bu paranın bulunması zor değil. Önemli olan, imkânı olanlara bu konunun ne kadar hayati olduğunu anlatmak..."Geriye dönüp 1,5 yılda aldığımız mesafeye baktığımda Milliyet olarak biz bu farkındalığı 2 - 3 yılda sağlarız diye düşünüyorum ve bugünkü yazımı, "Merhaba. Ben İlknur Bat. Size yazdığım bir şiirimi gönderiyorum. Yayınlarsanız çok sevinirim," diyen küçük Milliyet okurunun dizeleriyle noktalıyorum: Tünelin ucundaki ışık Yağmurlu bir havadaBuğulu bir pencerenin önündeydim anne.Cama vuran yağmur taneleriBana bir şeyler anlatıyordu anne.Her şeyi belirsiz görüyordum.Görmek istiyordum!Ama göremiyordum!İşte öyle bir şeydi anneAnneciğim ben okumak istiyorum.Doğru mu anneciğim?Kız çocukları okumazmışBabam öyle diyor.Babam beni sevmiyor mu anne?Ağabeyim niye okula gidiyor?Ben de okumak istiyorum anneElime kalem almak, adımı yazmakHele bir de o kitabın kokusu var yaAh! Bulutların üzerine götürüyor sankiOkumak istiyorum anneHani seninle bir gün şehre inmiştikAsılı tabelalar neler anlatıyordu anneSen de bilmiyordun değil mi?Çünkü seni de okutmamışlar anne.Hep uyutmuşlar, uyutmuşlar.Ben uyumak istemiyorum.Ben okumak istiyorum anneGazeteyi, şehirdeki tabelaları,Hayatı okumak istiyorum.Benim dünyam burası mı anne?Duy sesimi anne!Kalk ne olursun.Okusaydın bilirdin.Kardeşimi doğururken,Ne yapacağını.Doktora gitmeyi bilirdin.Şimdi belki de yanımızda olurdun anne.Kalk kabrinden, ne olursun uyan.Burası çok karanlık, Kabirlerin en karanlığı anne,Kalk uyan yanımızda ol anneAğabeyim: "Ben Cumhuriyet çocuğuyum" diyor.Ben de Cumhuriyet çocuğu olmak istiyorum anneKalk ne olursun uyan!Babama söyle okutsun beni.Ne olursun anneBen okumak istiyorum.Ben Cumhuriyet çocuğu olmak istiyorum.Ne olursun anne, babama söyle! mtamer@milliyet.com.tr OKUMAK İSTİYORUM