Bazı insanlar bitmez tükenmez bir enerjiyle yaşarken neden bazıları çok daha yorgun ve bitkin bir halde yaşama mücadelesi içinde? Herkesin derdi, yaşam yükü kendine göre ağırdır. Hiç birimizin hayatı sadece saf bir güllük gülüstanlık içinde değil. Olmayacak da :)

Yaşam bir denge meselesidir. Denge de insana huzur verir :) Kimileri  bu dengeyi yaratmak için uğraşırken bitkin, yorgun, tükenmişlik sendromları içinde olur, kimileri de bitmez tükenmez bir yaşam enerjisi içinde olur. Farkı yaratan nedir sorusunun cevabını Alman yazar, düşünür Goethe  şöyle verir  ‘’İnandığı şeyi yapan insanın enerjisi asla tükenmez ‘’ . Bu sözü gerçekten ben de çok beğeniyorum ve hayatımda inandığım şeyleri yapmaktan dolayı enerjimi hep yukarıda tutabiliyorum. Tabii ki yoruluruz ve dinleriz ama yine toparlanıp yola devam edebiliriz. İnsanın kendisi için ya da başkaları için doğru olduğuna inandığı, sevdiği, faydalı bir amaç uğruna çalışması, zamanını ve emeğini vermesi içsel kaynaklarını hep ateşleyerek enerji üretebilmesine sebep oluyor. Ama zorunluluk listelerini yerine getirmek, işe yararlılığına ya da değerine inanmadığı, kendisine katkı sağlayacağına inanmadığı işleri yapması hep enerji tüketiyor.  Şimdi bazılarınız diyecek ki :) şuna buna zorunluyum nasıl bırakabilirim ki? Ya da ben şuna inanıyorum, bunu seviyorum ama onu yaparsam bunu kaybederim?…  gibi pek çok mazeret sunabilirsiniz.

Ben de eğer gerçekten o işin sizin için en doğru iş olduğuna inanıyorsanız bu mazeretleri sunmazsınız diyeceğim :) Belki bir günde olmayacak değişim ama emek verilirse zamanla olacak. Burada asıl önemli nokta doğruluğuna inandığımız, bizim için iyi olacağına inandığımız şeyin gerçekten iyi bir şey olduğuna ve niyetimizin iyi olduğuna  emin olmamızdır. Gerisi teferruattır :)

Diyeceğim şu ki bir insan her ne yapıyorsa yapsın mutlaka yaşamının en azından bir kenarından da inandığı şeyin ucundan tutsun ve peşinden gitsin :) İşte o zaman içsel enerji kaynaklarımız bizi sürekli ateşleyerek yolda tutacaktır.

 

ICF PCC & Nlp Eğitmeni
Arzu Bıyıklıoglu
www.arzubiyiklioglu.com