23.04.2026 - 17:26 | Son Güncellenme:
Astronotlar uzaya çıktığında sadece havada süzülmüyor. Aynı zamanda beyinleri yeni bir düzene uyum sağlamak zorunda kalıyor. Denge sistemi değişiyor, vücuttaki sıvılar yer değiştiriyor, kaslar farklı çalışıyor ve beynin bazı bölgeleri yeni görevler üstleniyor. Bu yüzden birçok astronot Dünya’ya döndüğünde ilk anda yürümekte zorlanabiliyor. Peki uzaydaki bir astronota neler oluyor?
Dünya’da attığınız her adımda yerçekimi sizinle birlikte çalışır. Yürürken, zıplarken, ayağa kalkarken hatta başınızı çevirirken bile beyniniz sürekli yerçekiminden bilgi alır. Hangi yönün yukarı, hangi yönün aşağı olduğunu böyle anlarsınız.
Uzayda ise bu sistem değişir. Astronotlar Uluslararası Uzay İstasyonu gibi ortamlarda neredeyse sürekli serbest düşüş halinde oldukları için ağırlıksız gibi hisseder. Bu nedenle yüzüyormuş gibi hareket ederler. İlk bakışta eğlenceli görünse de beyin için bu yepyeni bir durum.
Uzaya giden birçok astronot ilk günlerde mide bulantısı, baş dönmesi ve sersemlik hissi yaşayabiliyor. Buna halk arasında uzay tutması deniyor. Aslında araba tutmasına benzeyen bir durum. Bunun nedeni beynin karışık sinyaller almasıdır. Gözler hareket ettiğinizi söylerken iç kulak bunu farklı yorumlayabilir. Beyin hangisine inanacağını şaşırır. Sonuç olarak mide bulantısı ve dengesizlik ortaya çıkabilir.
Kapsülden çıkan astronotlar bazen destekle yürütülüyor. Bunun nedeni güçsüzlük kadar denge sisteminin yeniden ayarlanması. Uzayda aylar boyunca yukarı ve aşağı kavramı neredeyse yok gibi yaşanıyor. Beyin buna alışıyor. Sonra bir anda Dünya’ya dönülüyor ve yerçekimi yeniden devreye giriyor. Bu nedenle ilk günlerde sendeleme, baş dönmesi ve koordinasyon zorluğu görülebiliyor.