12.10.2026 - 17:16 | Son Güncellenme:
Çocuğunuzla konuşmak için mutlaka özel bir zaman ayırmanız gerekmiyor. Sabah giyinirken, kahvaltı hazırlarken, parka giderken veya oyuncaklarını toplarken yaptığınız işleri ona anlatabilirsiniz. Böylece çocuklar günlük yaşamda karşılaştıkları nesnelerin isimlerini, eylemleri ve kelimelerin nasıl bir araya geldiğini doğal biçimde öğrenebilir.
Örneğin, yalnızca "Hadi giyinelim" demek yerine "Şimdi kırmızı çorabını giyiyoruz, ardından ayakkabılarını alacağız" diyebilirsiniz. Parkta yürürken "Bak, ağaçta bir kuş var" veya yemek hazırlarken "Elmayı kesiyorum, şimdi tabağa koyuyorum" gibi basit cümleler kurabilirsiniz. Bu sırada kullandığınız kelimeleri çocuğunuzun yaşına ve anlama düzeyine uygun seçmeniz yeterli.
Burada önemli olan, gün boyunca durmadan konuşmak değil, çocuğunuzun ilgilendiği şeyler üzerinden sohbet etmektir. Bir oyuncağa bakıyorsa onun rengini, şeklini veya ne işe yaradığını anlatabilirsiniz. Çocuğunuzun gösterdiği nesneleri fark etmek ve ilgisini takip etmek, iletişimi daha doğal hale getirir.
Üstelik çocuğunuz henüz kelimelerle yanıt vermese bile sizinle iletişim kuruyor olabilir. Ses çıkarması, gülümsemesi, bir nesneyi göstermesi veya size bakması da etkileşimin parçalarıdır. Bu tepkileri fark edip karşılık vermeniz, iletişimin iki taraflı olduğunu öğrenmesine yardımcı olur.
Çocuğunuz bir şey istediğinde neye ihtiyacı olduğunu çoğu zaman yüzünden veya hareketlerinden anlayabilirsiniz. Ancak her isteğini hemen karşılamak yerine, uygun durumlarda ona yanıt vermesi için biraz zaman tanımak iletişim kurma fırsatı yaratabilir. Örneğin, elindeki boş bardağı size uzattığında "Su mu istiyorsun?" diye sorabilir ve birkaç saniye bekleyebilirsiniz. Çocuğunuz bir ses çıkarırsa, işaret ederse veya kelime söylemeye çalışırsa buna karşılık verebilirsiniz. Henüz konuşamıyorsa da ihtiyacını ifade etmesini zorlaştırmadan ona yardımcı olabilirsiniz.
Bu yöntemde sabırlı olmak önemli. Çocuğunuzun konuşması için uzun süre beklemek, bildiği kelimeleri tekrar tekrar söylemesini istemek veya yanıt vermediğinde ısrar etmek doğru bir yaklaşım değil. Amaç onu sınava sokmak değil, iletişim kurabileceği alanlar açmak. Birlikte kitap okurken de benzer bir yöntem deneyebilirsiniz. Resimdeki hayvanı gösterip adını söyledikten sonra kısa bir süre durun. Çocuğunuz ses çıkarırsa veya resmi işaret ederse konuşmayı sürdürebilirsiniz. Böylece iletişimin yalnızca yetişkinin konuşmasından ibaret olmadığını, kendisinin de katılabileceğini öğrenir.