Kekemelik bu yaş aralığında ortaya çıkabilir! Geçmesini beklemeden hareket edin
06.11.2025 - 16:36 | Son Güncellenme:
Çocuğun konuşmasında duraksamalar, hece tekrarları ya da kelimenin başında takılmalar fark edildiğinde birçok aile “Daha küçük, zamanla düzelir” gibi düşüncelere kapılabiliyor. Uzmanlara göre en büyük yanılgı tam da bu noktada başlıyor. Kekemelik çoğu zaman kendi kendine geçebilse de, ilerleyen yaşlarda kalıcı bir hâl almaması için doğru adımların atılması önemli.
Uzmanlara göre kekemelik, toplumda sanıldığından daha yaygın bir konuşma bozukluğu. Her 100 kişiden yaklaşık birinde görülüyor ve çoğu çocukta 2 ile 5 yaş arasında ortaya çıkıyor. Uzmanlar kekemeliğin sandığımız gibi psikolojik sebeplerden değil, nörolojik farklılıklar ve genetik faktörlerden kaynaklandığını vurguluyor.
Uzmanlar, erken dönemde başlayan kekemelik vakalarının büyük bir kısmında kendiliğinden düzelme ihtimalinin yüksek olduğunu belirtiyor. Bu oran yüzde 75-80’e kadar çıkabiliyor. Fakat burada kritik detay şu: Beklemek doğru takipten daha iyi bir yöntem değil.Uzmanlara göre kekemeliğin ilk belirtileri görülmeye başlandığında bir dil ve konuşma terapistinin değerlendirmesinde olmak, ilerleyen süreçte kalıcılığı büyük ölçüde azaltıyor.
Kekemelik, çocuğun zihinsel ya da akademik kapasitesini kesinlikle etkilemiyor. Ancak toplumda yanlış yaklaşımlar, çocukların konuşma isteğini azaltabiliyor. Uzmanlar, okul çağındaki çocukların alay edilme korkusuyla sessizleştiğini, sınıfta konuşmaktan çekindiğini veya kelimeleri seçerken stres yaşadığını belirtiyor.
Çocuğunuza nasıl destek olacağınızı bilmek, en az profesyonel yardım kadar değerli. Ebeveynler olarak cümleyi tamamlamak ya da tahmin etmek, çocuğun kendini yetersiz hissetmesine neden olabilir. Akmasına izin verin. Ayrıca “Konuşmanı bekliyorum ve seni dinliyorum” mesajı çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu güveni sağlar.
Bazı durumlarda çocuklarınızın nasıl konuştuğuna değil, ne söylediğine odaklanmak gerekiyor. Kekemeliği yok saymak yerine duygularını konuşmak, utanma ve çekinmeyi azaltır. Hızlı konuşma, acele ettirme, sürekli düzeltme çocuğu daha çok zorlar. Ev içi iletişimde yavaş, sakin ve kabul edici bir ton kullanabilirsiniz.
