Toprağın hafızasında sanat

SERAY ŞAHİNLER - Geçtiğimiz yıl üzüm bağlarının kendine özgü ekosistemini çağdaş sanatla buluşturarak bağları açık hava sergi alanına dönüştüren Tekirdağ’daki Barbare Studio, ikinci sergisiyle yolculuğunu sürdürüyor. Celine Topsakal’ın kuruculuğunu üstlendiği Barbare’nin yeni sergisi “Temas Bölgesi”, ziyaretçilerini doğaya daha yakından bakmaya davet ediyor.

Katmanları keşif

Sanatçıları üzüm bağlarında üretim yapmaya davet eden “Temas Bölgesi”, manzaraya uzaktan bakmak yerine toprağın derinliklerine inmeyi öneriyor. Dürbünün yerini mikroskobun aldığı sergide sanatçılar; toprağı, mikroorganizmaları, üzümü ve tüm bu yaşam ağını oluşturan simbiyotik ilişkileri araştırıyor. Böylece bağ, yalnızca bir üretim alanı değil; katman katman keşfedilen canlı bir ekosistem olarak yeniden okunuyor.

Toplam 18 eserin yer aldığı sergi, ziyaretçileri bağların içinde bir keşif rotasına çıkarıyor. Yapıtlar birbirine yürüme mesafesinde konumlanırken, kimi zaman bir patikanın sonunda, kimi zaman da beklenmedik bir anda karşınıza çıkıyor. Her durak, izleyiciyi yeni bir karşılaşmaya ve yeni sorular sormaya davet ediyor. Doğanın ritmiyle şekillenen “Temas Bölgesi”, üretim, hafıza ve coğrafya arasındaki görünmez bağları görünür kılıyor. Toprağın damarlarına yayılan yaşamın izini süren sergi, insan ile doğa arasındaki karşılıklı etkileşimi sanat aracılığıyla yeniden düşünmeye çağırıyor.

Melis Golar’ın küratörlüğünde gerçekleşen; A. Serkan Aka, Action Pyramid, Ayça Ay, Egle Oddo, Elmas Deniz, Ezgi Kılınçaslan, Fırat Engin, İrem Apak, Kıymet Daştan, Orkan Telhan, Pınar Marul, Rozelin Akgün, Sinem Dişli, Tabita Rezaire, Yasemin Özcan’ın işleriyle yer aldığı sergi 10 Eylül’e kadar ziyaret edilebilir. 

Yaşam bir bütün

Serginin düşünsel zeminini ise gezegeni yaşayan bir organizma olarak ele alan Gaia Hipotezi oluşturuyor. Bu yaklaşıma göre dünya; atmosferi, yer kabuğu, bitkileri, hayvanları ve insanıyla birbirine sıkı sıkıya bağlı, sürekli etkileşim hâlindeki tek bir canlı sistem. Canlı ve cansız arasındaki keskin ayrımları reddeden hipotez, yaşamı parçalar arasında kesintisiz akan bir ilişkiler ağı olarak tanımlıyor. Sanatçılar da bu bakış açısından hareketle doğayı, insanı ve maddeyi birbirinden ayrı değil, aynı bütünün farklı parçaları olarak ele alıyor.