Günümüzün şarkıları kötü değil ama hepsi de iyi değil!

Müzik: Duygu ve düşünceleri tek sesli ya da çok sesli anlatma sanatı olan ve bu biçimde düzenlenmiş seslerden oluşan yapıtların; okunarak ya da çalınarak anlatımını bulduğu müzik, insanları ortak duygularda birleştiren güçlü bir bağdır.

Bu hafta köşemi müziğe ayırmak istedim. Biliyorsunuz müzik hayatımızın bir parçası. Çocukluğumdan beri müziğe aşırı bir düşkünlüğüm var. Uykum gelirdi, hemen kaset çalarımızın yani teybimizin yanına  koşar , Tarkan ‘dan şımarık albümü koyup uykuya dalardım. Güzel günlerdi, çok şanslıydım çünkü kaset devrine yetişen en son nesildim. Sevdiğimiz şarkıyı başa almak için kalemle kaseti sarar başa alırdık. Neden kaset devri diyorum çünkü o zamanlar bana göre müziğinde güzel olduğu zamanlardı. Baksanıza hala 70’ler – 2000 tarihleri arası müzikleri zevkle dinliyoruz. Arkadaş ortamlarına girdiğim zaman müzik hakkında tartışma yaptığımızda hep bu zamanların şarkılarının kötü olduğunu konuşuyoruz. Tabii ki bu benim düşüncem ,merak ediyorum siz de benim gibi mi düşünüyorsunuz?  

Bazen diyorum ki ; acaba büyüdükte şimdi mi şarkı seçiyoruz ya da o zamanların şarkıların tınılarına alıştık da yeni nesilde mi beğenmiyoruz? Sonra yok diyorum ,imkansız. Bence tüm müzik piyasası duygusunu yitirmiş ya da  bizler çabuk tükettik. Önceden şarkılar aşk , sevgi üzerine yapılırdı. Bi’ kavuşma hayali vardı ya da birini kaybettiğimizde duygular taze kalır ,dökülürdü sözler kağıda bu da okurken dudaklardan şarkı olarak çıkardı karşımıza. Dinlerken öyle etkilenirdik ki çünkü yazılan çizilen sözler gerçekti, hissettiriyordu. Şarkıyı dinlerken hayalini kurabiliyordun, işte o yüzden diyorum ya duygularımızı yitirmiş olabiliriz diye. 

Günümüzün şarkıları kötü değil ama hepsi de iyi değil

Günümüzün şarkıları kötü değil yanlış anlaşılmasın ama hepsi de iyi değil. Ama beğendiklerimizden de çabuk sıkılıyoruz ,1 ay olmadan kulakta eskiyebiliyor. Dinlerken duygu aramaktan yorulduğumu hissetim, bunu da köşe yazılarıma eklemek ve sizlerle paylaşmak istedim. Aynı düşüncede olduğunuzu hissediyor gibiyim. Ben gerçekten müziğe aşığım, müziksiz iş yapmam, yapamam. O yüzden sorguluyorum aklımda neden artık 10’da 10 yapamıyoruz diye, bunu bir tek TÜRKİYE için demiyorum bence tüm Dünyada bu böyle. Artık iyi bir isimin şarkı çıkaracağını duyduğumuzda heyecanlanıyoruz ,dinlediğimiz zaman ise hayal kırıklığına uğrayabiliyoruz. Neden diyorum neden! Halbuki kulakta var. Milyonlar satan bir isim, bunu dinlemeden mi söyledi? Bunu mu yakıştırdı dinleyicilerine deyip ,kendi kendime tartışıyorum sonra da bir sonraki projesi için heyecansız kalarak korkarak dinliyorum. Bi’ üzüldüğüm başka bir konuda cd'lerin artık yavaş yavaş yok olması, her şeyin tek tıkla ulaşılması. Üzülüyorum çünkü albüm satın aldığımda o bize özel hazırlanmış kartoneti açıp karıştırmak gibisi yok maalesef. Bu konuda müzik severler iyi anlar beni. Merak ettiğim müzik iyileşecek mi , eski duygulara dönecek miyiz? Lütfen dönelim , itimadım var. 

Günümüzün şarkıları kötü değil ama hepsi de iyi değil

Bu Aralar Dinlediğim İlk Nostalji 5 Şarkım 

1.Nilüfer - Bir Gün Darılıp Bir Barışma 

2. Sezen Aksu -Gülümse 

3.Ajda Pekkan - Tanrı Misafiri 

4.Candan Erçetin - Hangi Aşk Adil ki 

5.İlhan İrem - Konuşamıyorum