Galatasaray Monaco’dan puan ya da puanlarla dönse bile bugün yazacaklarım değişmeyecekti. Çünkü sarı-kırmızılıların son üç sezondur kronik hale gelmiş, artık ezbere bilinen sorunları var.
Dün akşam yedek kulübesine baktığınızda oyuna etki edecek neredeyse kimse yoktu. Sakatlıktan yeni dönen Yunus ve eski görüntüsünden uzak bir Icardi dışında… Aynı tabloyu iki yıl önce Sparta Prag eşleşmesinde, geçen sezon ise AZ Alkmaar maçlarında da görmüştük. Sorunun kaynağı çok açık: kadro mühendisliği.
Sık sakatlanan Lemina’nın yanına doğru bir alternatif koymazsanız dün yaşananları tekrar yaşarsınız. Boey’i satarsınız ama yerine denk bir oyuncu getirmezseniz, Kaan Ayhan iki sezon üst üste karbon kopya kırmızı kartlarla sizi Avrupa’dan eler. Daha önce de söyledim, Galatasaray çok iyi bir takım… Sahada ne yaptığını bilen, teknik kapasitesi yüksek bir ekip. Ama bu performans en fazla 45, bilemediniz 60 dakika sürüyor. Geri kalan dakikalar için devreye yedek kulübesi girmeli, doğru değişikliklerle oyuna taze kan eklenmeli. Ancak yanlış kadro planlaması buna izin vermiyor.
Kimse kusura bakmasın; Berkan, Kaan, Yusuf gibi isimler büyük hedefleri olan bir takımın oyuna sonradan girip maç çevirecek futbolcuları olamaz. Olursa da hem emeğe hem harcanan paralara yazık olur.
Ayrıca Şampiyonlar Ligi’nin altın bir kuralı vardır: Yenemiyorsan yenilme. Galatasaray, USG ve Monaco maçlarında bu ilkeye uygun bir oyun planı geliştirebilseydi bugün minimum 11 puanla çoktan ilk 24’te yerini garantilemişti.