Zayıflama iğneleri: Mucize mi, bekleyen soru işaretleri mi?
Yaz yaklaşırken tartı ile kurulan o eski gerilim yeniden sahnede. Ancak bu kez sahneye çıkan oyuncular farklı.
Son zamanlarda çok meşhur olan zayıflama iğneleri. Tıptaki adıyla GLP-1 reseptör agonistleri. Diyabet tedavisinden doğup, kilo verme dünyasının yeni yıldızı haline gelen bu ilaçlar, sosyal medyada neredeyse birer mucize gibi sunuluyor.
Son yıllarda çok sayıda yapılan bilimsel çalışmalar, bu ilaçların etkisini tartışmasız biçimde ortaya koydu. Örneğin dört yıla yakın süren büyük bir çalışmada semaglutid kullanan bireylerin ortalama yüzde 10’dan fazla kilo verdiği gösterildi.
Üstelik fayda sadece tartıyla sınırlı değil. Kan şekeri ve tansiyon gibi kalp damar hastalığına ait bazı risklerde de iyileşme görülüyor.
Yan etkiler:
Bugüne kadar en sık görülen yan etkiler oldukça net:
■ Bulantı.
■ Kusma.
■ İshal veya kabızlık.
Bunlar çoğu zaman dozla ilişkili ve geçici. Ancak tablo bununla sınırlı değil. Daha nadir ama daha ciddi olabilecek riskler de raporlandı:
■ Pankreatit (pankreasın bir tür mikropsuz iltihabı).
■ Safra kesesi problemleri.
■ Böbrek hasarı.
■ Retinopati (özellikle diyabet hastalarında gözdeki retina tabakasına ait problemlere bağlı görme bozuklukları).
■ Yoğun yorgunluk.
■ Adet düzensizlikleri.
■ Üşüme veya sıcak basması gibi şikayetler.
■ Kemik yoğunluğu ve tendon yaralanmaları riskinde artış sinyalleri.
Bazı çalışmalar ayrıca tiroid kanseri riskinden de bahsediyor. Ayrıca kısa sürede hızlı kilo kaybına bağlı kas kaybı, iştahsızlıkla beraber olabilecek vitamin ve mineral eksikliği görülebilir. Bağışıklık sisteminde bozulma ile hastalıklara kolay yakalanma, saç dökülmesi ve cilt bozuklukları ortaya çıkabilir. Uzun dönem etkiler konusunda hâlâ sınırlı veri var.
İlginç bir gerçek: İlacı bırakınca ne oluyor?
Belki de en az konuşulan ama en kritik konu bu… Çalışmalar gösteriyor ki, ilacı bırakanların büyük kısmı verdiği kilonun önemli bölümünü geri alıyor.
Bu da şu gerçeği ortaya koyuyor, bu ilaçlar kür değil, kronik bir tedavi.
