Ülkemiz dışında yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının karşılaştıkları insan hakları sorunlarını inceleme projesi.
Şaka etmiyorum, hanımlar beyler!
Türkiye’de yaşayan vatandaşların insan haklarını kollamakla görevli TBMM İnsan Hakları Komisyonu, kriz mıriz dinlemeden yurtdışına "araştırma gezilerini" sürdürüyor. Danimarka (20-25 ocak), Almanya (12-16 şubat), Avustralya (24-31 mart)...
Avustralya’daki insan hakları ihlallerini inceleyen heyete bir göz atalım mı?
Heyet Başkanı MHP’li Hüseyin Akgül. Üye milletvekilleri (Her partiden en az bir kişi... Yoksa mızıkan çıkabilir!) Hasan Macit (DSP), Emre Kocaoğlu (ANAP), Ali Keskin (MHP), Yakup Budak (FP), Mahmut N.Bilgiç (DYP). Ve Uzman Ercan Durdular. Aslında hepsi insan hakları uzmanıdır (!).
Masraflar devletten. Adam ve gün başına 160 dolar harcırah da cabası (160 dolar asgarî ücret eder.)
Benim hesabımla, Avustralya gezisinin devlete maliyeti 15 ila 20 bin dolar.
Bitmedi. Sırada İsveç ve Norveç var.
Ben, burada içimden geçeni söyleyemiyorum. Ama orada, sizi engelleyen yok!..
YA POPO YA ARABA
Amerikalı iki otomobil galerisi sahibi, bir barda oturmuş dertleşiyorlardı.
Krizden şikâyet ederken, biri ağzından kaçırdı:
– Durum çok kötü. Eğer bugün en azından bir araba satamazsam, artık popomu satacağım... derken, barda yanlarında oturan ve konuşmalarını işiten genç ve güzel kadını fark etti.
– Hanımefendi özür dilerim! Bu ekonomik kriz ağzımızı da bozdu...
Genç kadın iç çekerek cevap verdi:
– Yoo üzülmeyin, sizi çok iyi anlıyorum. Bu gece bir müşteri bulup popomu satamazsam, ben de arabamı satmak zorunda kalacağım!
Ünlü’nün oğlu Barış
Devlet Bakanı Fikret Ünlü’nün oğlu Barış Ünlü’den mesaj geldi. "Polislere geç kaldıkları için bağırmadım, orada olup da, müdahale etmedikleri için kızdım" diyor. Canımı kurtarmaya çalışıyordum, o ruh haliyle konuştum. "Yoksa ben Bakan oğluyum, diye hava atacak bir insan değilim" diyor.
Hiç şüphem yok. Fikret Ünlü gibi bir insanın evinden, saygısız, şımarık bir çocuk çıkmaz. Sorun zaten Barış Ünlü değil. Genç adam bağırıp çağırınca, polis memuru "Siz kimsiniz?" diye soruyor. Yani "Bana ne sıfatla bağırıyorsunuz?"
"Bakan’ın oğluyum" cevabını alınca da "Söylesenize kardeşim..." diyor. Yani polis bir Bakan çocuğunun kendisine bağırıp çağırmasını "normal" karşılıyor.
Amerika’da, Avrupa’da polise bağırıp çağırdığınız zaman "Sen kimsin?" diye sormazlar adama. Çünkü polise kimse bağıramaz.
Polis, amirlerine, devletine ve gerektiğinde hâkimlerin hakkını koruyacağına güvenir. Ya bizde ?
Kendi hakkını koruyabileceğine inanmayan polisten ne beklersiniz?
İSTENMEYEN TALAY
Deli Dolu’yu seyrettim. Sahnedeki herkes uzun uzun alkışlandı; Kültür Bakanı İstemihan Talay sahneye gelince, seyirci "kulakları sağır eden bir sessizlikle" karşılık verdi, diye yazdım ya! Ertesi gün Afife Tiyatro Ödülleri’ni izledim. Aynı bakan, aynı tepki. Sahnede herkes uzun uzun alkışlandı. Derken bir yetkili "Kültür Bakanımız İstemihan Talay’a teşekkür ederiz!" deyince, gene büyük bir sessizlik oldu.
Hadi kültür ve sanat çevreleriyle Bakan’ın arası iyi değil, diyelim. Yoo, onlar nezaketen de olsa Talay’ı alkışlarken, seyirci sessiz protestosunu sürdürüyor.
Şevket Süreyya "Halkın en düşündürücü hali, onun susuşudur. Eğer halk susuyorsa, homurdanıyor demektir" der ya... Halkın bu homurtusunu Türk basını bize yansıttı da, ben mi gözden kaçırdım?
