 |
 |
 İnsanlara inancını yüzde yüz yitirmiş, alabildiğine şüpheci, alabildiğine peşin hükümlü bir tanıdığım var. Yaşlı bir kadın, cami köşesinde kıvrılıp oturmuş bir dilenciye bir on kuruş mu uzatıyor; onun için bu bir cennet sigortasıdır: - Hah sanki acıdığından mı veriyor, ahretteki menfaatini düşünüyor da ondan. *** Bir insan bir fikre mi inanmış; onun için bu inanış samimi değil, bir çaresizlik kompleksinin tedavisidir: - Kendi de aynı durumda olsa, aynı şeyi yapar; bütün iddiaları, başkalarının yaptığını yapamamasının kızgınlığından... Onun için nazik bir selam: - Kimbilir ne çıkarı var da, zemin hazırlıyor, sebebine dayanır. Bir iltifat, mutlaka bir tavlama; bir dairede bir memurun gösterdiği itina, mutlaka korkusundan ve bir lokantada bir garsonun candan seyirtişi, mutlaka fazla bahşiş içindir. Bir ideal uğruna on sekiz yaşında duvar dibinde kurşuna dizilmiş gençleri, ona anlatamazsınız: - Hıh, der, yukarı fırlamak için oynadıkları zarda tutturamamışlar. *** Bir kadın sevgisinin kızgın tavasında, büklüm büklüm kıvranarak kavrulmaya inanmaz: - Elde etmek için numara yapıyor, der. İntihar mazohist bir zevk; cinayet sadik bir zevk; hıçkıra hıçkıra ağlama, acındırma yoluyla rüşvet koparma; kavga, tehditle menfaat sağlamadır. *** Babasının cenazesi peşinden giden çocuğu, tükürür gibi süzer: - Aslında kendi ölümünü düşündüğünden üzgün. Savaşlarda vurulanlara dudak büker: - Madalya kazanayım derken, şanssızlığa uğramışlar. *** Gözleri insan alınlarındaki bir fikir çilesinin, gizli bir kezzapla oyulmuş çizgilerine kayıtsızdır. Kalbi, Afrika'daki cüzamlıları tedaviye koşan genç kıza bir sıcaklık duymaz. Bir otobüste bir ihtiyara yer vermek için ayağa kalkan insana dahi, gösterişçi, kanısıyla bakar. Bir mikrobun keşfi için hayatlarını verenler, şöhret düşkünleri; bir duanın derinliğinde secdeye varanlar, Tanrı dalkavuklarıdır. *** İnsanın insanca hiçbir davranışına, hiçbir yüceliğine itimat etmez. Ona göre insan, çeşitli bahaneler ardında; yüzde yüz, yüzde bin kendi menfaatini güden bir kurnaz yaratıktır sadece... Bu büyük inançsızlığın kupkuru çölünden; her türlü hayranlık duygusunu iflas ettirmiş, iğne gibi bakan gözleriyle, dostça uzanan ellerin görünmeyen gölgesini gözetler. Ve en hazini, yüzde doksan dokuz haklı çıkar bu şüpheciliğinde... *** Ama yüzde bir... Gerçek insanın yaşadığı o yüzde bir... Yüzde doksan dokuz haklı çıkmak için o yüzde biri feda etmek... Hayır, o yüzde biri yakalamak için, yüzde doksan dokuz, hayal kırıklığına uğramayı kabul etmek... Kolayı sevmeyenler ikincisini tercih ederler. *** Yeryüzü bütün ilerlemesini o yüzde bire borçludur. Yüzde doksan dokuz defa aldanma pahasına, insanlığı yüzde yüz inkar etmemenin doğruluğuna inananlar, güzel insanlardır. Berikiler iskeletlerine sarılmış et ve derileriyle hayatta; aldanmama iddiasına ruhlarını feda ederek yaşarlar. Ötekiler ise her türlü sevginin, inancın ve itimadın, gönüllerini sımsıcak kaplayan duygusuyla çokçası aldanarak, fakat sonuna kadar insanca yaşarlar. Not: 41 yıl önce yazılmış bir yazı... "Kopuk Kopuk"tan... c.altan@prizma.net.tr
|
 Taha AKYOL |
| Liberal Düşünce dergisi |
| Çetin ALTAN |
| Yüzde bir için... |
| Fikret BİLA |
| TSK ve YÖK |
| Yasemin CONGAR |
| Arafat'la bitmiyor |
| Meliha OKUR |
| Psikolojik sorunlar çığ gibi büyüyor... |
| Derya SAZAK |
| Turizm kentinde sorun: Kira ve konut |
| Ece TEMELKURAN |
| Küçükken yaralı, büyüyünce başarılı! |
| Yaman TÖRÜNER |
| Bir uyarı |
| Güngör URAS |
| Kelkit Platformu "havzayı" kalkındırıyor |