Meral TAMER

Aklım, Urfalı kadınlarda kaldı

Urfa'da ilkokula kaydı yaptırılan kız çocuklarının sayısı, ilk kez erkekleri geçti

İstanbul'a döneli 3 gün oldu, ama aklım hâlâ Urfa'da. Önceki gün de yazmıştım. Sabancı Topluluğu Yönetim Kurulu Başkanı Güler Sabancı ile birlikte, Kadın Dostu Kentler projesi için gittiğimiz Urfa'da, geleceğe dönük umut verici tespitlerim oldu:
1) Urfa'da geçen yıl ilk kez ilkokula kaydı yaptırılan kız çocuklarının sayısı, erkek çocukları geçmiş. Rakamları bizzat Vali Yusuf Yavaşcan verdi: Kızlar: 27 bin 748, erkekler 27 bin 417. Gazetemiz Milliyet'in, kız çocuklarının okullaşması için 2 yıldır yürüttüğü Baba Beni Okula Gönder eğitim seferberliğinin de bunda önemli katkısı olduğunu düşündüm.

Behice Boran'dan beri
2) Bursa doğumlu olduğu halde Urfa milletvekili olan Behice Boran'ın Cumhuriyet tarihimizde Urfa'dan çıkmış tek kadın milletvekili olması ayıbının, bu seçimlerde ortadan kalkabileceği umuduna kapıldım. Zira Sabancı Vakfı'nın İçişleri Bakanlığı ve Birleşmiş Milletler temsilcilikleriyle birlikte yürüttüğü Kadın Dostu Kentler projesi sayesinde Urfa'da farklı rüzgârlar esiyor.
Örneğin kentte düne kadar birbirleriyle didişen 4 kadın STK, ilk kez güçlerini birleştirmişler. Hatta Urfa'daki tüm siyasi parti il örgütlerinden randevu alıp, hep birlikte ziyaret ederek, kadınların aday listelerinin ön sıralarına konmasını talep etmişler. Nazan Odabaşı CHP'den aday adayı. AKP'nin de Urfa'da göz dolduran kadın adayları var. Listelerdeki sıralamanın açıklanacağı yarın akşamı, tüm kadın adaylar için merakla bekliyorum tabii; ama Urfa, ilk baktığım kentlerden biri olacak.
3) İçişleri Bakanlığı adına projeyi yürüten Mustafa Çöğgün'ün Urfa'daki toplantıda ağzından samimiyetle dökülüveren şu cümleler de, Kadın Dostu Kentler'in başarı şansının yüksek olduğunu düşündürdü bana: "Bu projeyi bir annenin evladı, bir kadının kocası, yine bir kadının kardeşi ve bir kız çocuğunun babası olarak yürüteceğim. Kadın ve kız çocuklarının sorunlarını, yerel düzeyde belirleyip ülke çapında çözümlenmesi yoluna gideceğiz."

Liseli kızlar ne diyor?
4) Urfa'daki toplantıda, proje kapsamındaki 6 ilde düzenlenen kompozisyon yarışmasında derece almış, 14 - 15 yaşlarında 3 liseli kızla tanıştım. Hepsine ne yazdıklarını sordum. Sırayla anlattılar:

Biri bir rüya görüyor: Kent yemyeşil, kadınlar özgür. Annesi uyandırmak istiyor, ama o uyanmamakta direniyor.

Diğeri Urfa'yı bir eve benzetiyor. Yatak odası, kadının 4 duvarın arkasında her türlü şiddete, çaresizliğe maruz kaldığı yer. Oradan gidecek yer, kaçacak delik yok. Mutfak, sadece kadınların sabahtan akşama kadar çalıştığı, kente hizmet üreten yer. Oturma odası, insanların rahat ettiği yer olmalı; sadece erkekler için değil, kadınlar için de rahat edecekleri mekânların düşünüldüğü, spor yapılabilecek yeşil alanların bulunduğu...

Bir diğeri "Kadının adı yok bu şehirde" diye yazmış: "Çoğu zaman, biz bu şehrin içinde değilmişiz gibi gelir bana. Biz sadece bir gölgeyiz evin yüksek duvarlarına yansıyan. Yemek hazırlayan, temizlik yapan, çocuk büyüten bir gölge..."

mtamer@milliyet.com.tr