MÜSTEZÂD Ey þûh-i kerem-pîþe dil-i zâr senindir Yok minnetin aslâ Ey kân-ý güher anda ne kim var senindir Pinhân ü hüveydâ Sen kim gelesin meclise bir yer mi bulunmaz Baþ üzre yerin var Gül goncesisin gûþe-i destar senindir Gel ey gül-i ra’nâ Neylersin edip bir iki gün bâr-ý cefâya Sabreyle de sonra Peymâne senin hâne senin yâr senindir Ey dil tek ü tenha Bir bûse-i can bahþýna ver nakd-i hayâtý Gel kaail olursa Senden yanadýr söz yine bâzâr senindir Ey âþýk-ý þeydâ Çeþmâný siyeh-mest-i sitem kâkülü pür-ham Ebrûlarý pür-çîn Benzer ki bu dil-dâr-ý cefâ-kâr senindir Bî-çâre Nedîmâ |
|
|
|