"Yeni Başlayanlar için ülkücülük" diye bir kitap çıktı. Ragıp Bayraktar yazmış. Su Yayınları'ndan. Kapağında, "kurda elini kaptırma" durumunu tasvir eden bir resim var. Zaten kitap, ülkücülüğe elini kaptıranların sağ salim kolunu kurtarması için yazılmış!
Kitap, öncelikle kafası "normal" mantık kurallarına göre işleyenler için müthiş eğlenceli. Çünkü Türkiye'nin yakın tarihi boyunca ülkücülerin yaptığı konuşmalarda, yazdığı yazılarda "A eşittir a'dır ulan!" şeklindeki mantığı görebiliyor veya "Bir iki üçler! Yaşasın Türkler!" manasızlığını aşamayan teorileri okuyorsunuz. İnsanların bütün bunlara nasıl inandığını düşününce ister istemez şaşkınlıkla gülesiniz geliyor. Mesela, ülkücülerin kendilerini "ırkçı ve faşist" olmakla suçlayanlara karşı verdikleri "Türk milletinin içinde ırkçı bir hareketin gelişmesi mümkün değildir. Türk milletinin ruhunda ırkçılık yoktur" (a=a, çünkü a=a) veya "Türk milliyetçiliği faşizme değil; faşizm Türk milliyetçiliğine benzer" (a= değildir b, çünkü b=a) gibi cevapları görünce epey eğleniyorsunuz. Ta ki, insanların bütün bunlara hakikaten ve içtenlikle inandığını hatırlayana kadar!
Mankafa mantık
Kitapta John Keane'nin "Şiddetin Uzun Yüzyılı" adlı kitabından bir alıntı var:
"Milliyetçilik, dünyanın karmaşıklığını göz ardı etmek için sürekli bir mücadele sergiler. Bu mücadele belirli meselelerden haberdar olmama, kayıtsız kalma -hiç de masum olmayan bir kayıtsızlıktır bu- mücadelesidir."
Faşizmin mankafa mantığına gülerken iyi de, iş "kayıtsızlık" meselesine gelince insan kendinden de şüphelenmeye başlıyor. Soruyorsun ister istemez:
"Benim memleketimdeki meclis şakır şakır yasa çıkardı. Hangisinden haberim var? Cezaevlerinde bir şeyler olmuştu. insanlar ölmüştü. Ben haberi veren kanalı geçmiştim. Benim ülkemde insanlar açlık sınırında debeleniyor. Ben daha ağzımı açıp bu konuda bir şey demedim. Yoksa... Aman Yarabbi! Yoksa ben faşist miyim?"
"Acının istihab haddi aşıldığı için" hiç değilse kimi şeylere bir tür kayıtsızlık geliştirmeden yaşanamayacak bir ülke ise burası, yoksa bu hayatın kendisi mi faşist?
İşte o zaman insan diyor ki "Keşke faşizm ülkücülerden ibaret olsa!"
Hemâhenk hayatlar
Faşizm üzerine düşünmüş kuramcılardan Walter Benjamin şöyle der:
"Yaşamı özgürce biçimlendirme olanaklarından soyutlanan modern toplum insanı; faşizm olgusu henüz ufukta gözükmediği zamanlarda dahi, faşizmin oluşturucu temelleri üzerine kurulmuş bir hayatın ve bu hayatı sürekli kılan bir yaşama üslubunun içindedir."
Bu, elbette çok daha geniş bir faşizm anlayışı. Ama siz yine de "yaşama üslubunuza" bir göz atın. Kendinize ait bir üslubunuz var mı hakikaten? Yoksa dergilerden, reklamlardan beğendiğiniz bir hayatı mı alıp sırtınıza geçiriverdiniz? Mıymıntı uzlaşmaların hemƒhenk akışı sizin yüzünüzden bozulmasın diye kaç kez sustunuz mu? "Bir milyon insanın bir bildiği var" deyip bir milyon birinci olarak "bir örnek hayatlar taburuna" mı dahil oldunuz? Hayatınızın her bir ölçekteki, her bir noktasına bakıverin şöyle. Allah saklasın, yoksa siz...?
