 |
 |
 Bağdat’ın iskambil kağıdı gibi püf deyince devrilivermesinin şoku... Bizleri televizyonlarda haftalar boyu yanıltan strateji uzmanlarına duyulan öfke... ABD’nin 1 milyar dolarlık yardımı Kuzey Irak’a girmememiz koşuluna bağlamasının yarattığı düş kırıklığı... "Türkiye AB’yi rüyasında görür" havasındaki Danimarka Başbakanı’nın Kopenhag’da bizi aşağılayan sözlerinin, 4 ay sonra tam da bu konjonktürde bir yerlerden çıkartılıp önümüze konması... Okurlarım da şaşkın, dostlarım da. Galiba dünyada olup biteni algılamamızda bir sorun var. Gerçi ABD’nin Irak’taki toplu katliamı çoğumuzun gözünü epey açtı. Ama yine de havsalamızın almadığı durumlar olabiliyor tabii! Örneğin son aylarda "ABD’nin başında Bush yerine Clinton olsaydı, bütün bunlar olmazdı!" diye özetleyebileceğim çok yaygın bir görüş var Türkiye’de. Son bir - iki aydır olup bitenleri anlamaya çalışırken benim vardığım nokta ise tam tersi: Clinton da olsa fark etmezdi. Olsa olsa paketlemesi biraz daha şık olurdu, o kadar. Amerika’nın Irak’ı işgalini engelleyebilecek (ya da erteleyebilecek) tek bir etken vardı: Borsa balonu. Eğer acayip şişirilmiş borsa balonu 2000 yılı martında patlamasaydı, dünya borsalarındaki sahte bolluk havası birkaç yıl daha sürebilseydi, Bush yönetimi de Ortadoğu’da toplu cinayetlerine start verme gereğini duymayabilirdi. Çarşamba günkü yazımda ABD’nin 2. Dünya Savaşı sonrasındaki yayılmacı politikasından ve son 50 yıldaki tüm ABD başkanlarının bir gerekçe bularak başka ülkelere saldırdığından söz etmiş, İran’da Musaddık ve Kongo’da Lumumba’nın devrilmesiyle Guatemala ve Vietnam’ı hatırlatmıştım. Bugün kaldığım yerden devam ediyorum: KENNEDY (1961 - 63) • Küba’da 1961’de Fidel Castro’yu devirmek amacıyla gerçekleştirilen Domuzlar Körfezi çıkartması başarısızlıkla sonuçlandı. • Vietnam’a 1960’ta başlayan ABD askeri müdahalesi, Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi’nin kurulmasından sonra yeni boyut kazandı. Kennedy’nin bölgedeki askeri varlığı artırma kararı çerçevesinde 1962’nin sonuna doğru Güney Vietnam’da sadece ABD’li askeri danışman sayısı bile 11 bine yükselmişti. JOHNSON (1963 - 69) • ABD, Dominik’te komünizm tehlikesini gerekçe göstererek, solcu general Bosch’u 1965’te bir işgalle devirdi. • Endonezya’da 1965’te CIA destekli ordu darbesinin bilançosu, 1 milyona yakın Endonezyalı’nın katledilmesi oldu. • Johnson’un tüm iktidar yıllarında Vietnam, ABD silah sanayiine büyük hizmet verdi! ABD, Kuzey Vietnam kuvvetlerini sindiremeyince 1964’te Vietnam’ı bombaladı. NIXON (1969 - 74) • Kamboçya’da yönetimin başındaki Prens Norodom Şihanuk, 1970’te ABD yanlısı faşist bir darbeyle devrildi. Yerine CIA’nın has adamı General Lon Nol getirildi. Lon Nol, emrindeki 20 bin özel ABD askeriyle komşu ülkelere de "demokrasi ve özgürlük" ihraç etmeye çalışınca, Pol Pot liderliğindeki Kızıl Khmerlerle 2 milyon kişinin hayatına mal olan ve 5 yıl süren kanlı iç savaş başlamış oldu. • Şili’nin seçilmiş solcu Başbakanı Allende, 1973’te CIA desteğiyle devrildi. Yerine getirilen general Pinochet, Amerikan kuklası diktatörlerin sembolü olarak 17 yıl görevde kaldı. • Vietnam, 4 Amerikan başkanı eskitti. Bölgedeki ABD askerlerinin sayısı 543 bine ulaştığı halde ABD, amacından her geçen gün biraz daha uzaklaşıyordu. Sonunda ABD için Vietnam’da başarısızlığı kabul ederek askeri birliklerini geri çekmekten başka seçenek kalmadı. DEVAMI VAR mtamer@milliyet.com.tr  
|
 Taha AKYOL
|
| Kerkük, Kürtler ve petrol
|
| Çetin ALTAN
|
| Kanlıca’da çay içme saltanatı ve bitmeyen martaval...
|
| Melih AŞIK
|
| Akvaryum eksikti
|
| Fikret BİLA
|
| Kriz yönetimi
|
| Hasan CEMAL
|
| Saddam’ın düşüşüyle taşlar yerinden oynadı!
|
| Güneri CIVAOĞLU
|
| Ateş topu
|
| Abbas GÜÇLÜ
|
| Neden Hülya Avşar?
|
| Hurşit GÜNEŞ
|
| Savaşın asıl hasarı
|
| Sami KOHEN
|
| Kritik günler
|
| Hasan PULUR
|
| Güçlü olan haklıdır!!!
|
| Derya SAZAK
|
| Oyun bitti
|
| Meral TAMER
|
| Bush yerine Clinton da olsa fark etmezdi
|
| Ece TEMELKURAN
|
| Baah-daat!
|
| Güngör URAS
|
| Aria ‘direk dikmeden’ dolaşım istiyor
|
|
| M. Ali BİRAND
|
| Türkiye Kuzey Irak'a girebilir mi?
|