Eğitim kademeleri içerisinde belki de en önemli olan okul öncesi olmasına rağmen, biz de en az ilgiyi o görüyor. Çünkü, hâlâ okul öncesi eğitimi ciddiye almıyoruz.
Oysa, insanlar yaşamları boyunca öğrendiklerinin yüzde yetmişe yakın bölümünü bu çağda öğreniyorlar. Temel davranışlar bu dönemde şekilleniyor, eğitime, çevreye, aileye olan ilgi ya da ilgisizlik yine bu dönemde kalıcı hale geliyor.
Peki o zaman 8 yıllık, 12 yıllık temel eğitime geçilirken okul öncesi eğitim niye hep ihmal edildi? Zorunlu hale getirilmedi?
İşte bu noktada karşımıza hep rakamlar çıktı.
Liseleri 4 yıla çıkartmak kolaydı; çünkü okul öncesi eğiteme başlayacak çocukların yarısı kadardı. Bu da yarısı kadar öğretmen ve derslik demekti.
Politikacılar da her zaman olduğu gibi kolay olanı tercih etti. Ama bu konuda düne göre çok daha fazla yol kat edilmiş durumda.
Her ne kadar rakamlar şişirilse de yarım güne bölünerek yararlanan sayısı artırılmaya çalışılsa da ilgi ve destek artıyor.
Ve artık okul öncesi eğitimin zorunlu hale gelmesi zamanı geldi de geçiyor. Çünkü AB’de zorunlu olmayan yok gibi.
Alanların, almayanlara göre üstünlükleri de ortada.
Peki o zaman daha neyi bekliyoruz?..
Umarız seçim vaatlerinden birisi de bu olur!...
