Anneliğin sadece vicdandan ibaret olduğunu düşünenler!!! Lafım size ağalar.

Şaka mı yapıyorsunuz siz Allah aşkına?!?

Alya'nın emzik bıraktığı ilk gece onunla birlikte ağladığımı mı düşünüyorsunuz? (Deli gibi ağladım)Ne yani, emziksiz uykuya dalış saati sabaha karşı 04:30 diye ve nasıl uykuya dalacağını bilmiyor diye ve üstüne üstlük neye ağladığını da anlayamıyor yavrucak - :( - diye üzüldüğümü; ya da hayır hayır kahrolduğumu falan mı düşünüyorsunuz? (tam olarak kahroldum )

Bebekliğinden beri sarf ettiğim;

''Öhömm ben Alya 2 yaşına geldiğinde odasını ayıracağım''

''Öhömm 0-2 bağlanma, 2-4 ayrılma dönemidir aarkaaaşlar. Alya' nın gidişatına göre odayı yakın zamanda ayırıcam. Nokta''  (Alya 1,5 yaşında)

Ben : Aaa sizin çocuk hala sizle mi yatıyooğaaa? şeklinde yayık ayranı kıvamında sormak kaydıyla şaşırdığım aileler olmadı değil. (Çocuğu 2,5 yaşında)

-Naptın Budi ayırdın mı odayı?

Ne odası?

-Alya' nın tabiki de

Ne Alya’ sı?

(Kafasında daha kabul etmemiş Mom’s Mood!)

-Kızım Alya’nın odasını ayırmayacak mıydın sen?

Heee ay sen onu diyaaoosuuuuaaaannn. (İyica yay ağzını ama iyice)

Ay yok daha ayırmadık. Odasını yapıyoruz daha. (Alya 2 yaşında)

E işte yavaş yavaş yapalım dedik. Böyle güzel, modern, özel, şeffaf, elit, egzantrik, havadar, sosyal medyaya yakışacak, bez kumaştan tavşansı oyuncak torbası olan, duvarında iki göz kapağı sembolü olan, ışıklı harf panosu, pembe panjurlu, oynar başlıklı döner saçaklı sandalyeli ve montessori yatağı ile de konsepti tamamlamayı planlıyoruz.

- Hımm.. Montessori mantığıyla mı yetiştiriyorsunuz Alya' yı?

Yooo niye ki?

-Boşver !

Tamam.

Son 6 ay her gün Alya’ yı kendi odasına geçirmeyi düşünüp, sonucunda yabancılık çekmesin, aman adapte olabilsin ve bunu reddetmesin diye onu buna hazırlamaya çalıştım.

(eksik hazırlık! Otur sıfır!)

-Lalyuşka bak yatağın gelince artık odanda oyuncaklarınla birlikte uyuyacaksın. Aman Allah'ım ne harika bişey bu:) değil mi?

Evet anne. (Net)

Konu geldikçe 6 ay boyunca farklı şirinliklerde alıştırma seansları yapıldı. (eksik seans! Otur sıfır!) 

Her ay hadi bi kaç gün içinde artık odasında yatsın düşünceleriyle cebelleşirken, aslında sorunun odasının hazır olmaması değil, tamamen kendimle alakalı olduğunu fark edeli 1 ay olmuştu :(

Sürekli yan yattıkça çamura batmışım. Çamur o kadar bataklık kıvamındaymış ki anca çıkabildim. (4 gün önce) Ya da çıktığımı sandım…

Bakın gelin anlatayım..

Otur otur..

Sabah uyandık. Bir anda şimşek çaktı ve bugün Alya’yı odasında yatıralım artık dedim. Neyse hazırladık odasını derken Alya’ya gösterdik. Gülümsedi, eliyle şaşırma ifadesiyle ‘’odam çok güzel olmuş’’ dedi ve yatağına girdi.

Gece oldu. Sanki oda değiştiren o değilmiş gibi yatağında uyudu ve sabah misler gibi uyandı.

Hadi smile şaşır şimdi. Uğraştırma beni..!

Dış ses:

Eee sen e durum neydi?

-Durum mu? İçler acısı…Hemen dibimde yan oda da misler gibi uyuyan kızım 3 senedir bizimle (park yatak) yatıyordu. Sanki yan odaya kovmuşuz, yok yok evden atmışız kıvamında iç sesimin;

-Sen şuan odanda uyuyorsun. O ise daha önce hep seninleydi. Şimdi gittin onu ayrı odaya koydun. Neden yaptın bunu! Çok mu gerekliydi.

Dedi dedi durdu...

Yemedim, yedirdim, giymedim, giydirdim, tık etti uyandım, tak etti sıçradım. Şimdi bu da neydi böyle? Ne vardı sanki dip dibe yaşasaydık...

Dış Ses:

Yok artık doğurmasaydın bari içinde taşısaydın.

Abartma Dış Ses O kadar da değil! (O kadar dı!)

Meğer Alya'nın hazırlanmasına gerek yokmuş. O seanslar bana yapılmalıymış...
Annelik tamamen vicdan ve manyaklık arkadaşlar. Emzik bıraktığında, memeden kestiğinizde, odayı ayırdığınızda, yarın okula yolladığınızın ilk günlerinde (ve daha niceleri) hissedeceğiniz o burukluk...

Doğru ya da değil. O manyaklığınla anneysen gel yamacıma. İç şundan :) (Soğuk su) :)

PS: Bu manyaklığı bana yaşatan Rabbime sonsuz #şükür .. Beni manyak eden kızıma ise çokça öpücük... :)

Sevgiler,

İnstagram --> @budininkalemi

Twitter     -->  @burcu0804murat