İnsanın kendisi için güzel şeyler istemesi, bencil olması çok doğaldır. Bencillik! Fakat nereye kadar ve nasıl? 

Bence biraz olsun bencil olmak herkese iyi gelir. Zaten geçmişte en aydınlanmışı da kendisini düşünmedi mi? Şimdi, hadi canım öyle şey olur mu diyebilirsiniz. Bana göre Mevlâna, Yunus Emre ve diğer bilge kişiler fark yaratarak zekice bencil olmanın sanatını icra ettiler. Öyle çok bencil oldular ki, çevrelerinde düşmandan çok dost yarattılar. Peki, bunu siz becerebilir misiniz?    

Becermesi zor olsa da mümkün! Hiçbir canlıya zarar vermeden bencil olabilmeyi becerebildiğimizde çevremizde düşmandan çok dost yaratırız. Çok fazla farkında olmasak da var olan her şey, bizzat kendimiz dahil birbirine bağlıdır. Örneğin, tadına bir türlü doyamadığınız çikolatanın size kadar gelebilmesini sağlayan bir sürü insan, hatta hayatını kaybeden canlılar var. Kakao yetiştirilmesi sırasında toprak içindeki kurtlar, karıncalar vb. gibi birçok canlı siz çikolata yiyesiniz diye ölüyorlar. İşte bu anlamda yaşamınızı sürdürürken geri planda size hizmet eden birçok canlıyı yok sayamazsınız. Yok saydığınızda eninde sonunda sevgili çikolatanıza veda etmeniz gerekebilir!

Bu yüzden de biraz bencil olup önce diğer insanların iyiliğini düşünmek benimsenebilecek en bilgece tarz olacaktır. İnsanların iyiliğini düşündüğünüzde birçok güzel şey olur. En önemlisi düşmanlarınız azalır. İnsanlar size hizmet vermekten zevk alırlar. Hatta siz harekete geçmeden ihtiyaçlarınız karşılanır. Etrafınızda bir sürü dostunuz olur. Tüm bunlar size her zaman şükretme imkânı tanıyacaktır. Şükretmek de en güçlü şifa tekniklerinden biridir. Sadece başkalarını düşünerek sürekli şifalanma şerefine nail olabilirsiniz. Bundan sonrası zaten Şam’da kayısı. 

Zekice yapılan bencillikle ilgili başka bir konuyu daha paylaşmak istiyorum. Diğerlerini yargılamayı bırakarak dostça davranmayı seçtiğinizde ve onlar hakkında kötü konuşmaya ve düşünmeye veda ettiğinizde geriye bir sürü boş zamanınız kalacaktır. Böylece hayatınızda uzun süredir zaman ayırmadığınız şeylere daha rahat konsantre olabilirsiniz. 

Böylelikle eğer hayallerinizin gerçekleşmesi diğerlerini düşünmekten geçer dersem hiç de yalan olmaz. Özetle, en zekice bencillik stratejisi önce başkalarının çıkarlarını düşünmek üzerine olacaktır. Zaten eskiler boşuna “komşunu sev” dememişler. 

Her Daim sevgi ve ışıkla

Sibel KAVUNOĞLU