Geri Dön

Makber şiiri - Abdülhak Hamit Tarhan

Cumhuriyet öncesi edebiyatına damga vuran isimlerden Abdülhak Hamit Tarhan, "Makber" şiirini ilk ölen karısına ithafen yazmıştır. Şair, şiirinde bir taraftan çok sevdiği karısını kaybetmenin üzüntüsünü kaleme alırken, diğer taraftan ölümün “inceliklerin sonu”, “Hakkın garip bir sırrı”, “zirvelerin en yükseği”, “hakikatlerin en müthişi” olduğunu söylüyor, insanoğlunun ölüm karşısındaki acizliğini haykırıyor. İşte "Makber" şiirinin sözleri.

Makber şiiri - Abdülhak Hamit Tarhan

"Makber" şiirinde Abdülhak Hamit Tarhan'ın veremden ölen ilk karısına olan sevgisini görmek mümkün. Şair bu şiiri büyük acı ve özlemle kaleme almış.

MAKBER

Eyvâh! .. Ne yer, ne yâr kaldı,
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.

Ben gittim o hâksâr kaldı,
Bir kûşede târumâr kaldı.
Bâkî o, enîs–i dilden eyvâh!
Beyrût’ta bir mezâr kaldı.


Çık Fâtıma, lâhdden kıyâm et,
Yâdımdaki hâlime devâm et!
Ketmetme bu râzı, söyle bir söz,
Ben isterim âh öyle bir söz! ..

Güller gibi meyl-i ibtisâm et,
Dağ-ı dile çâre bul, merâm et! ..
Bir tatlı bakışla, bir gülüşle
Eyyâm-ı hayâtımı tamâm et! ..

Yâ Rab, öleyim mi neyleyim ben? ..
Ayrı yaşayım mı sevdiğimden? ..
Verdin bana böyle bir mûsibet,
Ettin beni düşmen-i muhabbet.

Ya bir kulu sevmiyor musun sen? ..
Ya böyle bir ölüm değil mi erken? ..
Hiç bulmamak üzre gâib ettim,
Mecnun gibi ben onu severken.


Her yer karanlık pür-nûr o mevkî? ..
Mağrib mi yoksa makber mi yâ Râb!
Yâ hâbgâh-ı dilber mi yâ Râb,
Rüyâ değil bu ayniyle vakî.

Kabrin çiçekten bir türbe olmuş,
Dönmüş o türbe bir haclegâhe,
Bir haclegâhe dönmüşse türben
Aç koynunu aç maşukânım ben.

Sen öldün, ölüm güzel demektir,
Ölsem yaraşır gamınla her gün.

ABDÜLHAK HAMİT TARHAN

İlginizi Çekebilecek Diğer Haberler

Sıradaki Haber