Cansen Erdoğan (Avukat – Yazar)

Siz de böyle hissediyor musunuz bilmem ama sanki yaz gelmemiş de gelmesini bekliyormuşuz gibi hâlâ! Yazı bekleyen kumrular gibi tatlı bir telaş içerisindeyiz adeta. Hoş baharı kumrular gibi bekliyorlardı da ne bileyim, yaz moduna giremedim ben galiba!

Hava sıcak tamam da içim ısınmadı henüz! Hani bir şeylerin gelmesini, olmasını beklersin ya tam da o kafadayım aslında. Sanki bir mucize olacak, yüreğim ferahlayacak ve yaz tam da gelmesi gerektiği gibi, şanına yakışır şekilde sahneye çıkacak.

Güneş, tüm sevimliliği ile gülümsemeye başlasa da son günlerde, ne yazık ki coşkunun tavan, enerjinin pek de zirve yapmadığı bu zaman diliminde, mucize kelimesi, ne çok geçiyor son günlerde. ‘Hani bir mucize olsa da şu arasa, şu kadar para gelse…’ ile başlayan cümleler, hemen herkesin dilinde. ‘Boş hayaller kurma’ diyerek sizi hayallerinizden alıkoyanlara bakmayın siz, inanmakla başlar mucize! Yaradılış, en büyük mucizedir misal. Bir gaz ve toz bulutuyla başlayan mucize, büyük bir patlamayla devam eder. Milimetrik hesaplamalarla birbirine

Yılın en yoğun aylarından biri yaşanıyor farkında mısınız?

Sürekli bir hareket halinde insanlar! Neyse ki sıcaklar çok bastırmadı da hala, telef olmadı dışarıda oradan oraya koşturanlar!

Bir yandan tatil planları yapılırken bir yandan da ‘şu işleri bir düzene sokayım da yaz rehavetine bir an önce kapılayım’ telaşı yaşanıyor. Ama haftaya damgasını vuranlar, üç harfliler! Yok canım cinlerden değil LGS, AYT, YKS sınavlarından bahsediyorum. Hoş görülen o ki onlar da öğrencileri cin gibi çarpıyorlar.

Sınavdır, öğrencidir deyince haftaya en çok damgasını vuranlar, mezuniyet törenleri oldu. İlkokuldan, liseye her okulda mezuniyet törenleri yapıldı, çocuklar artık kendi kanatlarıyla uçmaya hazırlardı. Okuldan bahsetmişken hep derim, ilkokullarda iki ders zorunlu okutulmalı! Bunlardan biri hayat bilgisi dersi yerine ‘hayal bilgisi’ diğeri de had bilme dersi’! Bunları küçükken öğrenmiyorsan büyüyünce uygulayamıyorsun çünkü!

Haddini bilmek iki türlü; hem alt haddini hem üst haddini bileceksin. Ne olduğundan

Son zamanların en yoğun sosyal gündemi hiç kuşkusuz dünya müzik sahnesinin en büyük isimlerinden Kanye West ve Travis Scott’un İstanbul konserleriydi. Geçtiğimiz hafta da Belarus’lu süperstar Max Korzh’un Beşiktaş Tüpraş Stadyumu’nda gerçekleştirdiği dev konserle onbinlerce müziksever, coşkuyla eğlendi. Başta İtalya olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde güvenlik nedeniyle izin verilmeyen bu konserlere ev sahipliği yapan ülkemiz, dünyanın ilgiyle takip ettiği bu uluslararası büyük organizasyonları, alnının akıyla gerçekleştirdi.

Organizasyondu, seyirciydi, müzikti hepsi tamam da bu sanatçıların bu kadar hayran kitlesine sahip olmaları, tez konusu olabilir. Ciddi yüksek bilet fiyatlarına, saatlerce ayakta durmalara, uzun kuyruklara ancak çok sevilen yıldızlar için katlanılabilir. Gördüğüm kadarıyla da bu sanatçılar, marka olan isimleriyle, sahne şovlarıyla o mertebeye çoktan ulaşmışlar. Rap müzikle alakam yok ama bu ilgi ve sevgiye en derin saygılar!

Bir şanstır doğmak, Allah tarafından

Bahar, gelmekle gelmemek arasında nazlanadursun, doğa bildiğini okumaktan vazgeçmiyor.

Hava ısınmamakta dirense de çiçekler açıyor yine, kaplumbağalara uyanıp kış uykusundan, çıkıyor toprağın altından yeryüzüne. Sandalyeler çimler üzerine atılmaya başlandı bile, piknikçiler bile hazır vaziyette.

Tabi bu arada sitelerde, mahallelerde de kedi savaşları da tam gaz başladı. Sokak kedilerine mama bırakanlarla kedileri kokularından, dışkılarından hatta varlıklarından bile rahatsız olanlar arasında yüzyıllardır süren kavga, gerginlik baharla birlikte gündemdeki yerini aldı. İki taraf da birbirini tarih boyunca anlamadı, tartışmalar durmadı.

Kediler, burun izleri tıpkı insanların parmak izleri gibi eşsiz olan, %95,6 oranında kaplanlarla aynı genetiği paylaşan ve 200 derecelik görüş açısına sahip son derece gelişmiş avcılardır. Mırlama titreşimleriyle kendilerini iyileştirebilme özelliğine sahip kedilerin, bugünkü teknolojinin alt yapısını oluşturduklarını söylesem ne yapardınız?

Macak’tan bahsedeyim önce!

Nikola Tesla’nın Macak adında siyah bir kedisi varmış.

Aylardır süren yoğunluk, kaos, karmaşa!

İçimdeki derin sızı, dinmeyen acı!

Herkese, her yere yetişme çabası, yeni düzen kurma telaşı…

Babamı son yolculuğuna uğurladığımdan beri hep koşturmaca, deli gibi çalışma, yasın içinde her şeyi düzene koyma gayretindeydim. Aldığım ağır sorumluluğun hakkını vermek, onun bayrağını layıkıyla taşıma arzusu içindeydim. Altı ay geçti, sistem yerleşti, düzen oturdu, işler yola koyuldu ve bir şey fark ettim; ben neredeydim!

Herkese, her yere yetişmişim de kendimi kaybetmişim!

Yasımı çalışarak yaşamak, hatırladıkça canım yanmasın diye düşünmemeye çalışmak ve o arada da çılgın gibi koşturmaktan kaybolmuştum. Arkam karanlık, önüm bulanık, yolumu bulamıyordum. El yordamıyla buluyordum sanki yönümü, kimseyi görmüyor, duymuyordum.

Bu hislerle gittim Atina’ya!

1 Mayıs resmî tatildi, belki de iyi gelebilirdi bana, bu kısacık mola!

Nasıl bir zamandan geçiyoruz bilmiyorum!

Sağımız savaş, solumuz katliam!

Ne tadı kaldı hayatın ne tuzu kaldı nefes almanın!

Onca imkân, teknoloji, her şeye erişilme kolaylığına rağmen mutlu değiliz hiçbirimiz!

Eskiyi düşünüyor, eskiye özlem duyuyor, eskileri anıyoruz!

Çocukluğumuz en derin gurbet bu aralar, gençliğimiz mazide kalmış bir şarkı sanki...

Onca tatsız olayın, kötü haberin ortasında sığındığımız liman gibi...

İşte Gırgıriye Müzikali de bu limanlardan biri olabilecek gibi hissettirmişti bana!

Dehşet!

Kâbus!

Katliam!

Bunlardan çok daha fazlası, akıl sınırlarını zorlayan, vicdani değerleri yerle bir eden korkunç bir olay! Yazmaya elim varmıyor, okumaya yüreğim dayanmıyor!

Türkiye, Kahramanmaraş’ta gerçekleşen korkunç saldırı sebebiyle şokta!

Kahramanmaraş Ayser Çalık Ortaokulu'nda, 8. sınıf öğrencisi İ.A.M. tarafından gerçekleştirilen silahlı saldırıda 8'i öğrenci olmak üzere 9 kişi yaşamını yitirdi. 3’ünün durumu ağır toplam 13 yaralı var.

Okul! Hani en güvenli yer, hani ikinci yuvamız, güvenli alanımız! Söylenecek o kadar çok şey, hesap sorulması gereken o kadar çok konu var ki!

Yaaa silahlar, şarjörler okula nasıl girebiliyor!

Sert bir vuruş!

Sessizliği yırtan bir ses, yüzleşme, geri dönüş!

Bir duvar, bir ceza, bir engel!

Sesin sessizlikle düeti, boşlukla imtihanı, yalnızlıkla dansı!

Yankı!

Sesin çarparak geri dönmesidir diyor sözlük, sessizlikle yüzleşmektir oysa yankı!

Unuttuğun sandıklarındır çünkü geçmişin yankısı, bugünkü huzurun ya da vicdan azabındır. Her yara, bir sessizlik yankısıdır. Anılar, zamanın ruhunda bıraktığı yankılardır. İçinden taşan çığlık, kustuğun öfke, haykırış Tanrı’nın görünmez tokadıdır.

Ve dans!