Her uçak anonsunda söylendiği gibi “Oksijen maskesini önce kendinize, sonra çocuğunuza takın!” İlk başta kulağa tuhaf gelir ama şu bir gerçek ki, anne ya da babalar iyi olmazsa, sağlıklı olmazsa, nefes alacak alan bulamazsa, çocuk da iyi olmaz. Özellikle kadınlar, anne olduktan sonra toplumsal beklentiler, hem mükemmel bir anne olmaya çabalayıp, aynı zamanda çalışan, evi çekip çeviren hem de iyi bir eş olma kaygısıyla birlikte çok yalnız kalıyor. Bir çocuğa bakım vermek zaten çok büyük bir sorumluluk. Bir de bu sorumluluk paylaşılmıyorsa, maddi manevi tüm yük bir ebeveyndeyse, annelik olduğundan daha ağır gelmeye başlıyor. Nefes alacak bir zaman dilimi bile olmuyor. Üstüne bir de lohusalık ve depresyon eklendiğinde, bakım verme işlevi yerine getirilemiyor.
Sophie Swithinbank’ın yazdığı ödüllü oyun “Surrender”ın, uyarlaması olan “Teslimiyet” de küçükken yeterli bakım veremediği için çocuğu elinden alınan ve hapse atılan, yıllar sonra hapiste kızıyla buluşan
Gelişim psikolojisi uzmanı Sinem Özen Canbolat “Ağlayan bir bebeği yatıştıramamak, yetersizlik gibi duyguları ortaya çıkarabilir. Oysa bir bebeğin ağlamasının dinmesine yardımcı olacak şey de ebeveyninin o anki dengeli ruh durumudur” diyor
Yeni doğan bebekler özellikle ilk aylarda bazen uzun süre durmaksızın ağlar. Yeni anneler çaresizce bebeği susturmaya çalışırken, durdurulamayan aşırı ağlamalar, annelerde depresyona, kaygıya, bebekle ilişkinin bozulmasına, emzirmenin sonlandırılmasına bile sebep olabiliyor. Essex Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nden Dr. Ayten Bilgin ve bir grup akademisyenin yaptığı yeni bir çalışmada, böyle durumlarda anne babalara nasıl destek olmak gerektiği ele alındı. Araştırmaya katılan ebeveynler, bebeklerinin yüzde 20’ye yakınının, özellikle ilk 4 ay belirgin bir neden olmadan çok ağladığını ifade etti. 2 bin 500’den fazla aileyi kapsayan çalışmada, ebeveynleri eğitmek ve desteklemek amacıyla tasarlanan müdahalelerin faydalı olduğunu tespit edildi. Doğru bilgi sahibi olmak, ebeveynlerin bebeklerinin davranışlarını yorumlama
Çocukluk döneminde oluşturduğumuz sağlıklı alışkanlıklar, yalnızca bugünkü büyüme ve gelişimi değil, gelecekteki sağlık durumunu da destekler. Peki, çocuğumuzda dikkat dağınıklığı, uyku sorunları, büyüme geriliği varsa hangi değerlere bakmalıyız? Prof. Dr. Gülsen Meral anlatıyor
Büyümenin çok hızlı gerçekleştiği ilk çocukluk yılları ve ergenlikte çocuklarımızın farkında olmadığımız vitamin eksiklikleri ya da hormonal dalgalanmalar, büyüme geriliği, odaklanamama, hâlsizlik, uykusuzluk, akademik yeterlilikte düşüş gibi sonuçlara sebep olabiliyor. Çocuk hekimi ve genetik alanında çalışan bilim insanı Prof. Dr. Gülsen Meral, “Her çocuk genetik olarak kendine özgüdür. Epigenetik ise beslenme, uyku, fiziksel aktivite ve çevresel koşulların genlerimizin çalışma biçimiyle nasıl ilişkili olduğunu anlamamıza yardımcı olur” diyor.
Boy uzunluğu, vücut yapısı ve bazı sağlık özelliklerinde genetik mirasımızın önemli bir etkisi var. Ancak genetik, çocuğun geleceğini tek başına
Oyuncu Özge Özder, kızı Luna ile 0-5 yaş arası çocuklar için bir kukla tiyatrosu sahneliyor. Sırada çizimlerini kızının yaptığı bir masal kitabı var. Özder “Çizime karşı ilgisi hep vardı. Genelde çocuğun geri olduğu konuyu tamamlamaya çalışırız. Ama aslında çocuğun çok iyi olduğu alanda elinden tutulması daha doğru. Zaten iyi deyip görmezden gelmek yanlış” diyor
Anne - baba olmak bazen insanın yıllar önce kurduğu bir hayalin peşinden gitmesine neden oluyor. Tıpkı oyuncu Özge Özder’in kızı Luna doğduktan sonra, edebiyat bölümünde yeniden öğrenciliğe başlaması gibi. Özder kızından ilham alarak yazdığı ve İndigo Çocuk etiketiyle yayımlanan “Ay Perisi Luna” isimli çocuk kitapları serisi ile SMA’lı çocukların tedavilerine destek veriyor. Sırada çizimlerini kızının yaptığı yeni bir masal kitabı var. Aynı zamanda kızının da istediği zaman dahil olduğu “Vay! Dedi Baykuş!” isimli kukla tiyatrosunun kasım ayında yeni sezonuna başlayacaklar. Özge Özder ile hem yeni projelerini hem de bu
Ekranın önünde bir tuşla yüzlerce kişiyle sohbet edip oyun oynayan, paylaşım yaparak beğeni yağmuruna tutulan ama gerçek hayata döndüklerinde yapayalnız bir nesille karşı karşıyayız
Teknoloji, avantajlarının yanı sıra dezavantajlarıyla da her geçen gün daha çok yer kaplıyor yaşamımızda. Neredeyse fiziksel sosyalleşmenin yerini, dijital sosyallik aldı. Yüz yüze, göz göze iletişimin yerini, sosyal medya aldı. Kocaman kalabalıkların içinde yalnızlaştık. Bundan en büyük payı da çocuklar alıyor. Çocuk hakları alanında çalışan Yazar Menekşe Tokyay İletişim yayınların’dan çıkan son kitabı, “Yeni Yalnızlar Dijital Çağın Çocukları’nda” dijital yalnızlık kavramını ele alıyor. Tokyay, “Çocuğun ekranla kurduğu ilişkiye tepeden inme sınırlar koymaya çalışıyoruz, devletler tarafından bir dizi regülasyon yapılıyor ama temelde o ekranın arkasındaki psikolojik ve bilişsel ilişki açlığını göremiyoruz. Dışlanan, dinlenmeyen, oyun oynayacak alan bulamayan çocuk, dijital dünyaya yalnızca eğlenmek
Yapay zekâ hemen her sektörden insanın günlük kullanımında yer alıyor ancak eğitim sektöründe artık sistemin bir parçası hâline geldi. Özellikle üniversitelerde öğrenciler ve akademisyenler tarafından çok yoğun kullanılan yapay zekâ, güvenilirlik ve işlevsellik açısından hayatımızda ne şekilde yer almalı?
Dünya genelindeki üniversiteleri, yüksekokulları, işletme okullarını ve mesleki eğitim kurumlarını bir araya getiren Digital Education Council’ın (DEC) 35 ülkedeki 118 kurumdan 27 bin 284 öğrenci ile 18 bin 114 akademisyen olmak üzere, 45 bin 398 kişi ile yaptığı araştırmaya göre, öğrencilerin yüzde 88’i, akademisyenlerin ise yüzde 77’si derslerinde yapay zekâ kullanıyor. Sonuçların bu denli yüksek olması, akıllara pek çok soruyu da beraberinde getiriyor.
Özellikle eğitim kurumlarında yapay zekâ artık gündelik hayatın önemli bir parçasıyken eğitim sistemlerinin aynı hızda ilerlemediğini söylüyor Siber Güvenlik Uzmanı Okan Algün. “Gençler yeni
Oyun terapisi alan çocukların sayısı hızla artıyor. Adeta hızlı ve sihirli bir panzehirmiş gibi sunuluyor. Peki, oyun terapisi dediğimiz şey her çocuk ve her sorun için uygun mudur? Psikolog Ceyda Öztekin “Oyun terapisti, ebeveynin modern yaşam koşturmacasında eksik bıraktığı alanları dolduran ‘yardımcı ebeveyn’ değildir” diyor.
Eskiler der ki, “Biz ne psikolog gördük ne de terapist!” Yıllar içinde hızla gelişen psikoloji bilimi sayesinde şu an pek çok psikolojik rahatsızlık ya da davranış problemi için çeşitli terapi desteklerine ulaşmak mümkün. Bunların içinde oyun terapisi ise en çok adını duyduklarımızdan. Öyle ki neredeyse her evde bir çocuk, oyun terapisi sürecinden geçiyor. Oyun terapisi neden bu kadar popüler hâle geldi? Ebeveynler her tür davranış probleminde çocuklarını oyun terapisine götürerek doğru mu yapıyorlar? Yıllar içinde yaptığı klinik çalışmalar ve araştırmaların ışığında, “Sorun Bende mi Anne?” adlı kitabı yazan çocuk psikoloğu ve aile terapisti Ceyda
Aptamil Çocuk Devam Sütleri’nin yeni kampanyasının müziğini seslendiren Karsu “Sahnede binlerce kişinin karşısına çıkıyorum, dev konserler veriyorum. Bütün bunların üstesinden gelmenin, anne olmanın yanında daha kolay olduğunu anladım. Anne olduktan sonra daha çok okumaya ve araştırmaya başladım” diyor
Anne baba olunca insanın tüm dünyası değişiyor. Kendinden çok daha fazla düşündüğün, her an onun için endişelendiğin, güzel yesin, iyi uyusun diye taklalar attığın biri oluyor hayatında. İnsan en iyisi, en mükemmeli onun olsun istiyor. Standartlar çok yükseliyor, öyle kolay kolay beğenmiyor. Aptamil Çocuk Devam Sütleri de ebeveynlerin çocukları için her zaman daha iyisini istemesi fikrinden yola çıkarak “Sevginiz standartları yükseltir, uzmanlığımız ona ulaşır” diyerek yeni bir kampanya başlattı.
Kampanyanın tanıtım toplantısında reklam filmini seslendiren dünyaca ünlü sanatçı Karsu ile bir aradaydık. Oğluna anı kalması için kaydettiği kalp atışlarını dinleyerek