Geri Dön
Çocuk ve Kültür & SanatŞairleri tanıyalım: Attilâ İlhan

Şairleri tanıyalım: Attilâ İlhan

Yazdıkları şiirlerle hayatımıza renk katan ve okuma aşkımızı kabartan şairler; bazen aşkı, bazen özlemi, bazen arkadaşlığı bazen de ayrılığı konu alan şiirleriyle hayatımıza giriyorlar.

Şairleri tanıyalım: Attilâ İlhan

Kendi favori şairini seçebilmen için bol bol şiir okumalı, farklı şairleri tanımalı ve şiirin nasıl yazıldığına dair bilgi edinmelisin. O yüzden sana farklı şairleri tanıtıyor ve onların eserleriyle tanışman için yardım ediyoruz.

Şimdiki şairimiz Attilâ İlhan. Şairimiz aynı zamanda roman yazarı, düşünür, senarist ve eleştirmen olarak da sayısız eser üretmiş. 1925 yılında İzmir’in Menemen ilçesinde dünyaya gelen edebiyatçımız, ilk ve ortaokulu İzmir’de, liseyi ise İstanbul’da okumuş. İstanbul Hukuk fakültesine girmiş ama yarıda bırakmış.

Bir dönem Paris’te yaşamış. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları yayımlanan şairimiz, Türk şiirine yenilik katmış ve gençleri de oldukça etkilemiş. Oldukça üretken ve sağlıklı bir hayat yaşayan edebiyatçımız 2005 yılında vefat etmiş.

Attilâ İlhan’ın en sevilen şiirlerinden birini senin için paylaşıyoruz. Diğerlerini bulup öğrenmek de senin ödevin olsun.

Ben Sana Mecburum

Ben sana mecburum bilemezsin

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

Ben sana mecburum bilemezsin

İçimi seninle ısıtıyorum

 

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Bu şehir o eski İstanbul mudur?

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Sokak lambaları birden yanıyor

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Ben sana mecburum sen yoksun

 

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Birkaç hayat çıkarır yaşamasından

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

 

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor

Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Ben sana mecburum sen yoksun

 

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin

Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor

 

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Sus deyip adınla başlıyorum

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

Hayır başka türlü olmayacak

Ben sana mecburum bilemezsin