Son dönemlerde çocukların kreşlerde maruz kaldığı travmaları üzülerek takip ediyoruz. Kreşlerde skandallar duymak hepimizi derinden yaralıyor. 0-3 yaştaki çocuklar travmaya karşı korunmasızdır ve başına gelenleri annesine babasına ifade edemezler. Travmayı yaşamak kadar şahit olmakta travmatiktir. Kreşte yaşanan travma sadece şiddeti yaşayan çocuğu değil, diğer çocukları da olumsuz etkiliyor. En kötüsü de çocuklara travma yaşatan öğretmen ya da bakıcılar çocuğa karşı kötü muameleyi bir defa değil defalarca yapabiliyor. Bu travma tüm eğitim dönemi ve yılı içinde devam etmekte ve çocuklar bu travmalara uzun süre maruz kaldığı için daha olumsuz etkilenmektedir. Bu yaşta travma çocuğun sadece psikolojisini değil, gelişimini de olumsuz etkiler. Travma çocuğun gelişimini durdurur ve geriletir ve potansiyel gelişimini gerçekleştirmesine engel olur. Çocukta okul ve öğretmen fobisi oluşabilir.

Diğer taraftan anne babalar çocuğun davranışlarındaki değişikliği ve okula gitmek istememesini okula alışma sürecin bir parçası gibi görebiliyor. Oysa çocuk kendini sözel olarak ifade edemediği için davranışlarıyla kendini ifade etmeye çalışıyor. Anne babaların çocuklarını çok iyi gözlemesi, davranışlarında ve yeme ve uyku düzenlerinde ani değişiklik olduğu taktirde bir şeylerin yanlış gittiğini fark etmeleri gerekir. Ayrıca mutlaka çocukların vücudunu herhangi bir morluk kızarıklık var mı diye kontrol etmeliler.

Kreşlerde yaşanan skandalları önlemek için ciddi önlemler alınmalıdır.  Özellikle 0-4 yaş grubunun bulunduğu her kurum ve kuruluşun her alanında kamera olmalı ve kayıtlar istendiğinde yetkililer ve anne baba tarafından izlenebilmelidir. Bu yaş grubuna bakacak öğretmenlerin özenle seçilmesi ve bebek bakımı ile barışık olmalıdır.  Bu yaş grubunda çalışacak öğretmenlerin mesleğini ve çocukları çok sevmesi, psikolojisinin iyi olması ve şefkatli biri olması gerekir. Bu yaş grubunda çalışan öğretmenlere ek eğitimler verilmeli ve psikolojik testlerle psikolojileri takip edilmelidir. Öğretmenlerin yanı sıra okul yöneticileri, servis şoförleri ve hosteslerde eğitim almalıdır. Kreşlere habersiz denetim ve kontroller artırılmalıdır.  

0-4 yaş grubu için toplumsal alanda düzenlemeler yapılmalıdır. Öncelikle doğru kreş seçmenin garantisi yoktur. Her şey öğretmende biter. Yine de çocukların psikolojisine en fazla önem veren bu yaş grubundaki sınıfta bulunan toplam öğrenci sayısı en az olan ve iki öğretmenin görevli olduğu okullar seçilebilir. Şartlar izin veriyorsa annenin daha fazla izin kullanarak bebeğine baktığı zamanı uzatması ve bakıcı yerine babaanne ve annelerden destek alınması yerinde olur. Bakıcı bulunacaksa evde de mutlaka kamera olmalıdır. İlk başlangıç yarım gün olmalıdır. Yanında çocuğun güvendiği kişi olmalı ve alışma süreci gerekirse 2-3 ay sürebilir. Çocuk kendini güvende hissedene kadar güvendiği bakıcısı( babaanne, anneanne, anne, bakıcı) yanında olmalıdır. Sitelerdeki blokların giriş katları kapalı oyun alanlarına çevrilmesi ruhsat aşamasında şart kusulmalıdır ve anne babalar çocuklarını sosyalleşeceği oyun gruplarına ücretsiz götürebilmelidir. Mahallelerde kültür merkezlerinde kapalı çocuk oyun alanları ve oyun grupları hizmeti verilmelidir. Böylece çocuklar evde hapis olmaz ve gelişimleri geri kalmamış olur. Anne babalar her zaman çocuklarıyla ilgili olmalı ve davranışlarını gözlemeli ve bir sorun varsa mutlaka nedeni araştırmalı ve travmadan korumalıdır.

Pedagog Dr. Sevil Yavuz

www.pedagogsevilyavuz.com